Rozdział 2

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna

 

§ 8.              Organizacja i świadczenie pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

1.       Szkoła udziela uczniom, rodzicom oraz nauczycielom, pomocy psychologiczno-pedagogicznej i organizuje ją na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

2.       Pomoc psychologiczno-pedagogiczna, udzielana uczniowi, polega na rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia oraz rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia i czynników środowiskowych wpływających na jego funkcjonowanie w Szkole, w celu wspierania potencjału rozwojowego ucznia i stwarzania warunków do jego aktywnego i pełnego uczestnictwa w życiu Szkoły oraz w środowisku społecznym.

3.       Potrzeba objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną wynika w szczególności z:

1)      niepełnosprawności;

2)      niedostosowania społecznego;

3)      zagrożenia niedostosowaniem społecznym;

4)      zaburzeń zachowania lub emocji;

5)      szczególnych uzdolnień;

6)      specyficznych trudności w uczeniu się;

7)      deficytów kompetencji i zaburzeń sprawności językowych;

8)      choroby przewlekłej;

9)      sytuacji kryzysowych lub traumatycznych;

10)   niepowodzeń edukacyjnych;

11)   zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem spędzania czasu wolnego i kontaktami środowiskowymi;

12)   trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.

4.       Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana rodzicom i nauczycielom polega na:

1)      wspieraniu i rozwiązywaniu problemów wychowawczych i dydaktycznych;

2)      rozwijaniu umiejętności wychowawczych w celu zwiększania efektywności pomocy udzielanej uczniom.

5.       Pomoc psychologiczno-pedagogiczną organizuje Dyrektor Szkoły. Korzystanie z pomocy psychologiczno-pedagogicznej jest dobrowolne i nieodpłatne.

6.       Pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielają uczniom nauczyciele, wychowawcy, pedagog, psycholog i doradca zawodowy.

7.       Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej pracy z uczniem oraz poprzez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów.

8.       Formy udzielana pomocy:

1)      zajęcia rozwijające uzdolnienia;

2)      zajęcia rozwijające umiejętności uczenia się;

3)      zajęcia specjalistyczne o charakterze terapeutycznym;

4)      zajęcia związane z wyborem kierunku dalszego kształcenia;

5)      zajęcia fakultatywne;

6)      porady i konsultacje;

7)      warsztaty.

9.       Wychowawca klasy planuje i koordynuje pomoc psychologiczno-pedagogiczną w ramach zintegrowanych działań nauczycieli i ustala jej formy.

10.   Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana po uzyskaniu zgody rodziców lub pełnoletniego ucznia.

§ 9.             Organizacja kształcenia, wychowania i opieki dla uczniów niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym.

1.       Kształceniem specjalnym obejmuje się uczniów niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie lub zagrożonych niedostosowaniem społecznym, na podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Nauczanie specjalne prowadzone jest:

1)      w oddziałach ogólnodostępnych;

2)      w oddziałach integracyjnych.

2.       Szkoła zapewnia uczniom z orzeczoną niepełnosprawnością lub niedostosowaniem społecznym:

1)      realizację zaleceń zawartych w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego;

2)      warunki do nauki i odpowiednie środki dydaktyczne;

3)      realizację programów nauczania dostosowanych do indywidualnych potrzeb edukacyjnych i możliwości psychofizycznych ucznia;

4)      zajęcia rewalidacyjne, stosownie do potrzeb;

5)      integrację ze środowiskiem rówieśniczym.

3.       Uczniowi niepełnosprawnemu Szkoła organizuje zajęcia rewalidacyjne na podstawie odpowiednich przepisów, zgodnie z zaleceniami poradni psychologiczno-pedagogicznej.

4.       Dla uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego opracowuje się Indywidualny Program Edukacyjno-Terapeutyczny (IPET), na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

5.       Program IPET opracowuje się na okres, na jaki zostało wydane orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego.

§ 10.          Nauczanie indywidualne.

1.      Uczniów, którym stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do Szkoły, obejmuje się indywidualnym nauczaniem.

2.      Indywidualne nauczanie organizuje Dyrektor w sposób zapewniający realizację wskazań wynikających z potrzeb edukacyjnych i zalecanych form pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz na czas określony w orzeczeniu o potrzebie nauczania indywidualnego.

3.      Nauczanie indywidualne ucznia prowadzone jest przez nauczycieli, którym Szkoła powierzy prowadzenie tych zajęć, w zakresie określonym przez Dyrektora.

4.      Tygodniowy wymiar godzin zajęć nauczania indywidualnego dla ucznia określany jest w porozumieniu z Organem Prowadzącym.

5.      Zajęcia indywidualnego nauczania prowadzi się zgodnie z odrębnymi przepisami.  

6.      Na podstawie orzeczenia, opinii o aktualnym stanie zdrowia ucznia oraz wniosków z obserwacji nauczycieli i w uzgodnieniu z rodzicami ucznia Dyrektor umożliwia uczniowi uczestniczenie w życiu Szkoły, w tym udział w zajęciach rozwijających zainteresowania i uzdolnienia, uroczystościach i imprezach szkolnych oraz wybranych zajęciach edukacyjnych.

7.      Zajęcia w ramach nauczania indywidualnego są dokumentowane zgodnie z odrębnymi przepisami.

8.      Uczeń objęty nauczaniem indywidualnym podlega klasyfikacji i promowaniu na zasadach określonych w WSO.

§ 11.          Indywidualny tok nauki, indywidualny program nauki.

1.      Uczniom szczególnie uzdolnionym Szkoła umożliwia realizację indywidualnego toku nauki lub realizację indywidualnego programu nauki zgodnie z odrębnymi przepisami.

2.      Na wniosek lub za zgodą rodziców lub pełnoletniego ucznia Dyrektor, po zasięgnięciu opinii Rady Pedagogicznej i publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, może zezwolić uczniowi na indywidualny program lub tok nauki oraz wyznaczyć nauczyciela – opiekuna, określając zakres jego obowiązków. Wniosek składa się do Dyrektora za pośrednictwem wychowawcy klasy.

3.      Zezwolenia na indywidualny program lub tok nauki udziela się na podstawie odrębnych przepisów.

4.      Uczeń, któremu zezwolono na indywidualny program lub tok nauki, kształci się w zakresie jednego, kilku lub wszystkich obowiązujących zajęć edukacyjnych, przewidzianych w tygodniowym rozkładzie zajęć dla danej klasy, według programu dostosowanego do jego uzdolnień, zainteresowań i możliwości edukacyjnych.

5.      Jeżeli uczeń o wybitnych uzdolnieniach jednokierunkowych nie może sprostać wymaganiom z zajęć edukacyjnych nieobjętych indywidualnym programem lub tokiem nauki, nauczyciel prowadzący zajęcia może, na wniosek wychowawcy lub innego nauczyciela, dostosować wymagania edukacyjne z tych zajęć do indywidualnych potrzeb i możliwości ucznia, z zachowaniem wymagań edukacyjnych wynikających z podstawy programowej.

6.      Uczeń realizujący indywidualny program lub tok nauki jest klasyfikowany na podstawie egzaminu klasyfikacyjnego przeprowadzonego zgodnie z odrębnymi przepisami.

§ 12.          Szkoła może realizować zindywidualizowaną ścieżkę kształcenia, zgodnie z odrębnymi przepisami.